KinderMuziekFestival 2018: allemaal jarig!

Binnenkort... het grooste en gezelligste kinderfeest van Bergen e.o. Maar zijn er nog wel kaartjes?

KinderMuziekFestival 2018: allemaal jarig!

Op zondag 15 juli is het weer zover: dan kunnen jong en oud heerlijk dwalen door de muzikale proeftuin van het KinderMuziekFestival in en rond Kranenburgh. Dit jaar extra bijzonder omdat zowel Museum Kranenburgh als Samba Salad hun verjaardagen vieren op het festival. Kranenburgh bestaat dit jaar 25 jaar en Samba Salad wordt 40!

In drie jaar tijd is het KinderMuziekFestival uitgegroeid tot een begrip. Het leukste famieliefestival van de Lage Landen is een initiatief van de Bergense artiestenfamilie Iny-Link. Rita, Herman en hun dochter Maya vertellen over hun liefde voor muziek en hoe het allemaal begon.

Rita: “Als kind wilde ik ballerina worden en zangeres. Ik werd daar wel mee gepest. Ik was een beetje een dromerig kind en zong heel graag en veel. Moon river, zoals het gezongen werd door Audrey Hepburn in de filmklassieker Breakfast at Tiffany’s. Dat was mijn lievelingslied en vind ik nog steeds heel erg mooi.” Rita is als dochter van Joodse vluchtelingen uit Irak in Canada terecht gekomen. “Als het feest was bij ons thuis, dan klonk er Arabische muziek.”

“Onder de douche zing ik het liefste Jordanese liedjes. Van Sjonnie Jordaan bijvoorbeeld. Het soort waarmee mijn tantes en ooms vroeger op tafel dansten. Met twee vingertjes in de lucht: ‘O Johnny, zing een liedje voor mij alleeeen!’. Het zullen wel mijn Amsterdamse roots zijn die dan naar boven komen. Maar als kind vond ik die muziek helemaal niks. Ik was enorm onder de indruk van Santana en de eerste keer dat ik Salsa hoorde was een openbaring voor me. Dat was muziek die niet gewoon rechtdoor ging, maar daar gebeurde van alles om de tel heen. Fantastisch om op te dansen!” Herman groeide op in Amsterdam en had al vroeg een liefde voor het podium. “Ik wilde troubadour worden.” Na veel zeuren bij zijn vader kreeg hij op zijn twaalfde een gitaar en mocht hij op groepsles.

Rita: “Mijn kinderdromen om ballerina of zangeres te worden, zijn in mijn puberteit gesneuveld. Ik werd fotograaf. Maar toen ik een keer mijn hand liet lezen door een oude waarzegster, schudde die een tijdje meewarig haar hoofd en zei me dat ze veel kinderen en muziek zag in mijn toekomst. Op dat moment vond ik dat krankzinnig, want ik hield helemaal niet van kinderen en had mijn muzikale ambities ingeruild voor de fotografie.” Rita en Herman ontmoetten elkaar bij een theaterworkshop waarvan Rita foto’s maakte. Herman: “Ik ging naderhand bij haar langs om die foto’s op te vragen. En daarmee is het begonnen. Binnen een paar maanden woonden we samen en gingen op reis naar Spanje. We verdienden onderweg ons geld als straatmuzikanten en theatermakers.”

Muziek speelt een steeds grotere rol in de voorstellingen van Rita en Herman. Veertig jaar geleden richtten ze Samba Salad op. Herman: “Ik vind muziek ook wel de hoogste vorm van kunst. Het doet zoveel met ons emotionele zijn.”
Die liefde voor muziek is dochter Maya link met de paplepel ingegeven. “Toen ik klein was, ging ik altijd met mijn ouders mee op tour. Ze richtten voor mij een hoekje in van het podium, of ergens tussen de coulissen. Met mijn eigen spulletjes om me heen was dat dan mijn domein. Mijn grootste vrienden onderweg waren de twee handpoppen van mijn vader: Banana Joe en een rare vogel die Anabella heette. Tussen de voorstellingen door, kon ik met ze in gesprek en beleefden we de mooiste avonturen. Op die momenten was ik mijn vader compleet vergeten: zijn handen werden echt die twee poppen.”

Maya: “Toen ik iets ouder werd, ging ik steeds meer meedoen op het podium. Bijvoorbeeld door te dansen en het publiek te laten zien welke pasjes ze moesten zetten. Maar als je me in mijn pubertijd had gezegd dat ik het podium als werkterrein zou kiezen, dan had ik je nooit geloofd. Ik zette me in die tijd heel erg af tegen het hele artiestenbestaan en mijn ouders natuurlijk. Om daarna regelrecht het nest in terug te vliegen. Haha!”

Maya: “Als kind hield ik al veel van Flamenco en dat vind ik nog steeds prachtige muziek. Met heel ingewikkelde ritmes. Als je in Spanje komt, dan zie je dat de Flamenco bij de hele bevolking in het bloed zit. Iedereen kent de ritmes, de dansen. Heel mooi hoe een muzieksoort mensen zo bij elkaar kan brengen. Ook hield ik heel erg van Rock ‘n Roll, een muzieksoort die bij ons thuis eigenlijk nooit werd opgezet, maar waarvan ik altijd het volumeknopje omhoog draai. Ik word eigenlijk blij van alle soorten muziek. Dat maakt het KinderMuziekFestival ook zo’n feest om te organiseren.”

Herman: “Het is ontzettend jammer dat we via de radio en televisie zo weinig te horen krijgen van de ongelofelijke verscheidenheid aan muziek die de wereld rijk is. En zeker voor kinderen is er eigenlijk alleen maar rechtdoor huppelmuziek. Daarom zijn we met onze muzikale vrienden het KinderMuziekFestival begonnen. Een wereldreis door de muziek voor kinderen.”


Het KinderMuziekFestival is een muzikale proeftuin waar kinderen van alle leeftijden kennismaken met de rijkdom aan muzikale smaken. Het festival programmeert naast professionele muzikanten met een focus op het jonge publiek, ook bands, ensembles en artiesten die normaal gesproken het volwassen publiek bedienen en hun optreden voor deze gelegenheid vertalen naar de jeugdige KinderMuziekFestival-bezoekers. Geen optreden duurt langer dan een half uur en naast muzikale voorstellingen, concerten en optredens is er natuurlijk ook van alles te doen. Workshops van rappers, muzikanten, DJ’s, een klankspeeltuin, een open podium voor jong muzikaal talent en nog veel meer!

Het KinderMuziekFestival is op zaterdag 9 en zondag 10 juni in de Culturele Vrijhaven Ruigoord en op zondag 15 juli op de Culturele Buitenplaats Kranenburgh. Kaartjes zijn uitverkocht, maar vrijwilligers krijgen in ruil voor een paar uurtjes helpen een vrijkaart voor zichzelf en twee kinderen. Meld je aan via www.kindermuziekfestival.nl/vrijwilligers