Einde voor Gasalarm2

Het bestuur van de Stichting Gasalarm2 heeft besloten de stichting per 1 maart 2024 wegens inactiviteit op te heffen...

Einde voor Gasalarm2

Gasalarm2 is opgericht op 27 april 2009. Enkele ongeruste Bergenaren hadden dit besloten kort na de presentatie in Hotel Marijke door TAQA van hun plan voor het maken van de grootste gasopslag in Europa in het lege gasveld Bergermeer.

Tijdens die presentatie werden naar het oordeel van de oprichters onvoldoende inzage en waarborgen gegeven over de veiligheid van de te maken installatie en wat dat zou betekenen voor de omgeving. Zij herinnerden zich al te goed de vier aardbevingen (in 1994 en 2001), die het gevolg waren van de gasproductie uit het gasveld Bergermeer: de schrik en daarna vooral de gebrekkige verwerking van de schade aan de huizen. Deze bevingen behoorden tot de zwaarste die door gaswinning in ons land hadden plaatsgevonden (sterkte ML=3.0, 3.2 en 3.5 op de schaal van Richter; de zwaarste beving in het Groninger-gasveld, dat nu dicht gaat, was ML=3.6!).
Wat zou een gasopslag betekenen, deze gasopslag? Vele vragen die avond. Met ontwijkende en vooral (te) geruststellende antwoorden. Zoals: mocht er een aardbeving komen, dan lijkt dat op een voorbijrijdende vrachtauto. We wisten toen al dat dat niet klopte.

In zulke omstandigheden is er voor omwonenden maar één weg, dat is zorgen dat je meer bent dan één individu: richt een rechtspersoon op. Dan heb je kans gehoord te worden. Na de Actiegroep Gasalarm uit de jaren zeventig verrees de Stichting Gasalarm2: het werd – bleek al snel – een succes. We hebben – met het hele dorp achter ons – een duidelijke stem verworven in de besluitvorming.
Hoewel we uiteindelijk de gasopslag niet hebben kunnen tegenhouden, ook niet de enkele jaren later gevraagde verhoging van de capaciteit (maximale druk mocht stijgen van 133 naar 150 bar). De politieke goedkeuringen waren niet hoofdzakelijk gebaseerd op inschatting van het risico voor de huizen en bewoners boven het gasveld, maar vooral ingegeven door nationale belangen.

Al tijdens de bouwwerkzaamheden van de gasopslag was TAQA begonnen met het langzaam gecontroleerd op druk brengen van het lege gasveld. Dit verliep zonder verstorende bodembewegingen. Ook toen het veld werd gevuld met het commerciële gas van de huurders van het veld hebben zich geen onregelmatigheden voorgedaan. Risicoloos is de gasopslag echter niet. Bij elke contractuele drukverandering gaat het maaiveld enkele centimeters naar boven of naar beneden, wat voor slecht gefundeerde oudere huizen tot sluipende schade kan leiden. Schade die moeilijk bewijsbaar aan de gasopslag kan worden toegeschreven.

Vanuit TAQA en het ministerie van EZ geredeneerd is deze gasopslag technisch een succes. Echte problemen kunnen ontstaan als er een einde gaat komen aan het gebruik van gas voor onze energievoorziening (2050?), en dus aan deze gasopslag van TAQA. Dan ligt namelijk de vraag voor wat er gebeurt met het gas dat nog in dit gasveld zit? Wordt het veld dan nog leeg geproduceerd met daardoor de kans op aardbevingen, zoals in 1994 en 2001?