De repatriëring…

Door: Dorien Veerman

Repatriëring is Latijns voor ‘terug naar het vaderland’.

Mevrouw woonde al 25 jaar in Nederland. Maar wilde begraven worden in haar land van herkomst: Curaçao. Daar zou ook de uitvaartplechtigheid plaatsvinden.
De tijdelijke opbaring in Nederland en de repatriëring naar Curaçao regelde ik met haar zoon in Nederland. Hij vroeg mij of ik mee zou gaan op de vlucht met zijn moeder. En of ik bij de uitvaart in Curaçao ook aanwezig zou zijn. Normaal houdt onze dienstverlening op Schiphol op. Deze keer overwoog ik om mee te gaan.

Maar eerst moest ik in samenwerking met het Service Centrum Repatriëring van Monuta de benodigde formaliteiten en documenten in orde maken;
– Er moest een uitvaartondernemer op Curaçao gekozen worden die mevrouw bij aankomst op het vliegveld zou ontvangen en begeleiden naar het uitvaartcentrum. De plaatselijke uitvaartondernemer zou de uitvaart met de familie van mevrouw op Curaçao verder organiseren.
– Het laissez passer (chique term voor lijkenpas) als vervanger van het ID, dat niet meer geldig is na overlijden.
– De internationale akte van overlijden.
– En het verlof tot begraven dat moet worden aangevraagd bij de gemeente van overlijden.

Twee dagen voor de vlucht hebben we mevrouw overbracht naar het mortuarium van Schiphol. Daar werd de balseming van haar lichaam gedaan. Dat is een klinische ingreep. Het bloed in het lichaam wordt vervangen door een conserveringsmiddel (formaline) en onder druk in de aderen ingespoten.
De tijd die tussen het overlijden, de repatriëring en de uiteindelijke uitvaart op de plek van bestemming zit, heeft een groot effect op een lichaam en op het ontbindingsproces van het lichaam. Het balsemen zorgt ervoor dat het lichaam nog in de natuurlijke staat is bij aankomst in het land van bestemming. En wordt daarom vaak uitgevoerd bij repatriëringen.

Mevrouw was klaar voor haar laatste reis, terug naar haar vaderland
De uitvaartondernemer in Curaçao liet me weten dat er vanwege COVID maar 40 personen welkom waren bij de uitvaartplechtigheid. Ik wilde geen beslag leggen op een plaats voor de familie. En heb mevrouw op Schiphol uitgezwaaid.

Dorien Veerman

www.monutaveerman.nl