Bergenaren met een mening: Vincent Dekker 2

Beste Kees,

Bergenaren met een mening: Vincent Dekker 2

Dank voor je snelle en scherpe reactie op mijn brief aan de directie van BNNVara over ‘Opstandelingen’. Dat je mij na mijn kritische stuk niet meer zo’n goede journalist vindt als ten tijde van de Bijlmerramp, komt op mij wat vreemd over. Want in je antwoord aan mij geef je mij op mijn eerste punt van kritiek al meteen helemaal gelijk.

Maar mag ik eerst vragen namens wie je het antwoord hebt gegeven? Is dat alleen namens jezelf (je ondertekent met ‘Kees Schaap, journalist’? Is het namens het productieteam van ‘Opstandelingen’ (je spreekt over ‘wij’)? Of is het namens de directie van BNNVara, aan wie mijn brief en klacht was gericht? Het laatste vermoed ik niet, want dan had ik ook een persoonlijk aan mij gerichte e-mail verwacht. Graag opheldering, zodat ik weet of ik bij de directie nog op een reactie moet aandringen.

Dan inhoudelijk. Ik volg weer even de ontwikkeling in de tijd zoals die zich in ‘Opstandelingen’ heeft voltrokken.
Het begin is niet het begin, schreef ik in mijn kritiek. In de documentaire wordt op minuut 6.03 gezegd: “En opeens is er een brief met een dwangsom van 75.000 euro.” Mijn stelling is dat Fred Vos eerst bij de gemeente heeft geklaagd over het werk van zijn buurman aan een schuur van die buurman, waarna de buurman gaat klagen over de illegale bewoning van een schuur door Vos. De gemeente begint dan pas met onderzoek en komt even later met die brief.

Jij schrijft nu dat Vos werd geconfronteerd met de bouwwerkzaamheden aan de schuur van de buurman en daarop naar de gemeente stapte. Vervolgens doet buurman volgens jou twee maal een handhavingsverzoek bij de gemeente om Vos uit huis te laten zetten. Daarna komt dus de brief van de gemeente aan Vos.
Kun jij me de nul verschillen tussen mijn versie en jouw versie uitleggen? Dat Vos een heel goede reden kan hebben gehad om naar de gemeente te stappen, kan ik me voorstellen. Maar waar het hier om gaat is dat in ‘Opstandelingen’ wordt gesuggereerd dat de gemeente zomaar, ‘opeens’, Vos uit huis zet. Waarom mag de kijker niet weten dat Vos zelf de noodlottige keten van protesten in gang heeft gezet? Zou het afbreuk hebben gedaan aan het ‘slachtofferschap’ van de man die de held van de uitzending moet worden? En zou het afbreuk hebben gedaan aan het beeld van een kwalijk opererende gemeente die het onheil over zichzelf afroept? Kom me niet aan met het argument dat je in een documentaire van 45 minuten niet alle details kunt behandelen. Dit had je met een helder hoorbare voice-over van tien seconden op de bestaande beelden kunnen afdoen.

Vervolgens vraagt een wat verbaasde Sophie Hilbrand aan Vos: Een gemeente die zo’n brief stuurt “moet toch in gesprek gaan met jou?” Vos antwoordt dan (zie 7.00): “Dat is een dingetje in deze gemeente. Als wij nu een gesprek aanvragen, worden wij gewoon geweigerd.” Het woordje ‘nu’ is de truc om niet over het verleden te hoeven praten. Geen woord over het feit dat er na die eerste brief minstens 15 gesprekken van de gemeente met Vos zijn geweest, althans dat zegt de gemeente. Weet jij, Kees, dat die gesprekken er zijn geweest? Zo ja, waarom wek je dan willens en wetens de indruk dat de gemeente niet aanspreekbaar is? Moet het beeld van Vos als slachtoffer van gemeentelijke willekeur en de gemeente als afstandelijke, kille kwaaie pier weer bevestigd worden? Tegen alle feiten in?

Dan de ambtenaar die in ‘Opstandelingen’ al corrupt wordt genoemd terwijl de rechter dat oordeel nog niet heeft uitgesproken. Er is na bijna een jaar vooronderzoek zelfs nog geen rechtszaak aangekondigd. Ja, de ambtenaar heeft gezondigd tegen het ambtenarenreglement en is ontslagen. Maar dat is geen corruptie. Heeft de ambtenaar in ruil voor geld de betrokken vastgoedondernemer voorgetrokken bij het toedelen van opdrachten e.d.? Noem mij naïef, maar zo lang dat volgens de rechter niet is bewezen, noem ik iemand niet corrupt. Als er geen proces komt, of de rechter vindt de bewijslast onvoldoende, bied je dan je excuses aan de ambtenaar aan?
Je bedankt me voor het feit dat ik ongewild zou aantonen dat de vrouw die mag blijven wonen terwijl Vos uit huis moet een bewijs van willekeur is. Maar dan heb je mijn betoog toch niet echt goed gelezen.

Het gemeentebestuur heeft, mede op aandringen van de raad, een mogelijkheid gezocht om starre regels in een uitzonderlijk geval een meer sociale invulling te geven. De oude vrouw mag tot haar dood op haar terrein blijven wonen, al heeft ze haar huis wel moeten halveren tot de schamele 50 m2 die het nu is. Jij hanteert kennelijk de regel dat alles dat niet exact volgens bepaalde wettelijke regels gaat, een bewijs van willekeur is. Ik ben blij dat jij geen minister van asielzaken bent die ook uitgeprocedeerde kinderen geen verblijfsvergunning verstrekt omdat dat een vorm van willekeur zou zijn.

Frans Zomers behandel je niet omdat die op de website Samen Bergen Verzetten mij al zou hebben geantwoord. Hoe ik ook zoek: ik zie dat antwoord niet. Kun je me helpen? Maar daarnaast hoor ik toch graag van jouzelf een visie op deze ‘Robin Hood voor de rijken’. Ik zal je helpen: heb jij niet ooit bij Zembla gewerkt? Duik als eerste stap eens in de archieven.
Tot slot: alle te goedkoop verkochte panden, de uitsmijter van ‘Opstandelingen’. In jouw antwoord aan mij rep je er met geen woord over. Volgens mij is dat jullie grootste en meest kwalijke fout. Vind je dat eigenlijk ook en heb je het er dus liever niet over? Heb je de uitleg van wethouder Valkering gezien op Flessenpost? De gemeente was gewoon heel sociaal bezig met het beschermen van belangen van mindervermogende huurders. Eén kavel, de oude bibliotheek in Egmond aan den Hoef, is verkocht aan de supermarkt eronder. Voor een bedrag dat hoger was dan wat twee onafhankelijke makelaars als de marktwaarde hadden aangemerkt.

Vind je het nog altijd terecht dat Hilbrand en Vos ’s nachts intimiderend in een auto voor de deur van een ambtenaar staan en die ambtenaar als corrupt brandmerken en zeggen dat zij de volgende is die moet gaan hangen? Terwijl de actie van de gemeente en van deze ambtenaar ten behoeve van de huurders juist als prachtvoorbeeld van sociaal beleid zou moeten worden gepresenteerd. Vind je dat nog altijd een fijne slotscène, of begint er toch iets van spijt door je aderen te vloeien?

Met collegiale groet

Vincent Dekker