Deel

advertentie

Anekdotes uit de Bergense horeca uit lang vervlogen tijden… Hillbilliën

Door: Pieter van Dijk

Anekdotes uit de Bergense horeca uit lang vervlogen tijden… Hillbilliën

Wie het werkwoord verzonnen heeft, weet ik niet meer. Ergens staat me bij van Jelte, maar het kan ook uit de hoek van Careltje D. en Chiel G. komen? Ja dat heb je met uitspraken! Het is nooit meer echt te achterhalen.

Maar wat is het nu eigenlijk? Wie kent niet de serie van vroeger de Hillbilly’s? Nogal aso, leefden ze in de natuur en hadden eeuwigdurende vetes met elkaar. Mark Twain, beschrijft ze vaak prachtig in zijn boeken. Het gemiddelde Hillbilly meisje bleef maagd, zolang ze harder kon rennen dan haar broer, de bijbel nam een prominente plaats in, net zoals auto’s en moonshine (illegaal gestookte Bourbon, vaak van rogge). Oh ja en ze aten meestal Oppossum, een soort buidelrat! Maar in Bergen hadden we het woord Hillbilly omgevormd tot een werkwoord.

Het begon voor zover ik weet met de familie Dekker en van Werven. Als we wilden doorzakken in Bergen aan Zee, dan waren we meestal al flink kachel. Helemaal berucht was de traditie om Kalimotxo (Spaanse rode wijn met Cola) bij Krijn Dekker in het zomerhuis te drinken uit een Porron. De cola was meestal het eerste op en dan werd het gewoon rode wijn, soms moest er een scheutje Quarenta Y Tres, worden bijgevoegd, voor het sfeertje. Maar daar pasten we mee op, anders werd je te snel lam. En dan kwam vaak het moment dat iemand voorstelde om naar Bergen aan Zee te rijden, daar een duik in de zee te nemen en wist iemand altijd nog wel een kratje bier, te staan. Wat je echter niet wilde, was met een sloot drank op gepakt worden en het probleem van Bergen aan Zee was, er waren geen vluchtwegen.

Of toch wel? De broers Dekker en van Werven wisten een illegale sluipweg door het bos. En daar maakten we dan gebruik van. Natuurlijk moesten er met de auto’s een soort van geraced worden, niet dat het een echte wedstrijd was, maar als laatste aankomen was toch wel een “dingetje”. De eerste keer dat ik mee was ging het gelijk fout. Plots dook er een boom op ons pad, dat heb je nu eenmaal met die bewegelijke dingen en we konden hem niet helemaal meer ontwijken. Deuk in moeders auto, maar dat mocht de pret niet drukken.

Zo werd het in die tijd voor meer jongeren een sport om de duinen te doorcrossen met de auto. Jelte had er een sport van gemaakt om met Hans Lindlau, die een korte tijd de Lamoraal van Nel en Jaap mocht runnen, met de bedrijfswagen er ‘s nachts op uit te trekken en volgens mij is toen de naam Hillbilliën ontstaan. (Vertaling: Het asociaal rondcrossen in het bos en duingebied.) Iedereen begrijpt dat de gloednieuwe bedrijfswagen, al snel flink wat mankementen begon te vertonen en Nel was wel goed, maar niet gek en Hans raakte al snel manager Lamoraal af. Zelf heb ik ook nog een keer meegemaakt, dat we gepakt werden.

Natuurlijk schaam ik me nu wel een beetje, als ik dit opschrijf. Maar in die tijd waren we nog jong en wild en milieu was nog niet zo een dingetje. Als je ‘s ochtends vroeg over de Zeeweg naar Bergen aan Zee reed, zag je overal konijnen en fazanten oversteken en we waren toch ook netjes opgevoed, dus je ruimde altijd je rotzooi op en liet geen klerezooi aan blikjes, papier en plastic achter. Enfin, we waren dus op een middag aan het rondrijden in Carels boswachters groene landrover of rangerover? (Mijn trouwe lezers weten van mijn onkunde over automerken) en naast Carel was ook kleine Peter mee en misschien Corretje of Chiel? (Gaat weer lekker vandaag met het geheugen) In ieder geval we verveelden ons en besloten de landrover in het duin en bosgebied uit te testen. Dat was leuk en we reden door vrolijk door het gebied, zonder veel schade aan te richten en niet eens absurd hard. Maar het mocht natuurlijk niet!

Ineens zagen we in de verte een groepje boswachters in Tirailleurslinie oprukken. We waren gesignaleerd. We moesten er nog om lachen, want hoe wilden ze ons te voet nou pakken? Dus we crossten lekker verder, tot Carel iets te veel risico nam, en te dicht langs de enige sloot in het duingebied reed. Die hadden een zwaar hellend vlak en in het mulle zand, gleed de landrover weg en kwam schuin tegen een boompje tot stilstand. We stapten uit en dit zag er niet goed uit. De landrover dreigde om te slaan en werd alleen nog tegengehouden door het jonge boompje wat steeds meer op een twijgje begon te lijken. Duwen had geen zin, gas geven om hem proberen eruit te rijden lukte niet. Hier had je een takel en traanplaten voor nodig. Maar de boswachters kwamen ook al dichterbij. We besloten te “tuinen”, ook al zo een mooie uitdrukking, die allemaal grappige beelden in mijn levendige fantasie oproept. We dus weg, met achterlating van de boswachter groene landrover.

Carel, Peter, …en ik probeerden nog te rennen, maar in die tijd was mijn bijnaam niet voor niets ‘van Dijk grijs’, rennen was niet zo mijn ding. “Jongens ik stop met rennen hoor, gaan jullie er maar vandoor?” Opperde ik als een echte held, die zich opoffert. Even stonden mijn vrienden in dubio en toen was het al te laat. Met een vervaarlijke sprong, dook er een boswachter uit de bosjes. “Haaa, ik heb jullie…” wij begonnen te lachen en in dat moment kreeg de boswachter door, dat hij nogal in de minderheid was. De beste man moest even slikken en keek om zich heen of de versterking er al was, maar zijn collega’s waren in nog geen velden of wegen te bekennen. “Ik ken jou”, riep hij vervolgens, lichtelijk in paniek en wees op mij. Nu zag ik het ook het was één van de broers Nanne, die achter het buffet en in de keuken van de Bokkesprong had gewerkt, toen ik er ook werkte. Ach wij hadden er niet zo een probleem mee, het zou hoogstens een boete opleveren en dat was het lolletje wel waard. Meer collega’s kwamen en terwijl de politie werd opgeroepen, keerden we terug naar de landrover om te kijken of er nog wat te redden viel. Zonder apparatuur leek dat een verloren zaak. En na flink wachten kwamen er twee agenten aangestrompeld, door het mulle zand.

Snel werd de zaak ingeschat, onze namen kenden ze al en alleen op de vraag wie er gereden had, gaven we een andere naam op. De politie wist dat het waarschijnlijk anders zat, maar kon weinig bewijzen. “Nou Carel, dat gaat je geld kosten, we moeten je auto er weer uit takelen en hij staat op jouw naam” “ Ik doe afstand van de auto, antwoordde Carel zonder blikken of blozen. De blikken van de drie boswachters waren ronduit vermakelijk. Hun droom een landrover, boswachter groen en je doet daar zo afstand van?
Wij moesten mee met de agenten en het was nogal een stukje lopen. Uit pest begonnen de agenten over het stuk wat wij nog verder moesten lopen om naar het dorp te komen en ik gooide gelijk de astma truc erin. Tegen de tijd dat we bij de politie auto aankwamen, die aan de bosrand, halverwege Bergen aan Zee stond. Leek ik zo benauwd, dat ze ons uit goed fatsoen niet konden laten staan. “Vooruit jullie mogen meerijden naar het dorp, maar dan willen we jullie wel precies voor het terras van de Mont Blanc/Verliezerdjes eruit zetten” Wij moesten lachen en begrepen het plagerijtje wel. Zogezegd, zo gedaan en gezellig keuvelend reden politie en boefjes gezamenlijk naar het dorp.
“Trouwens gaat het weer? Je bent helemaal niet benauwd meer? Vroeg 1 van de agenten meewarig. Ik grijnsde, gaf een knipoog en we stapten uit en bedankten ze vriendelijk en uitbundig. Zo ging dat vroeger! Het was een spelletje!

advertentie

Meer 'Horeca':

Anekdotes uit de Bergense horeca uit lang vervlogen tijden… Sekskikkers

18 juni 2021

Door: Pieter van Dijk

Ondanks dat ik zo rond mijn 18de tot mijn 25ste elke dag bij Piet Vermeulen en Joke kwam en er bijna dagelijks wel leuke, gekke en lachwekkende voorvallen waren. Schrijf ik er misschien wel veel te weinig over. De voornaamste reden is dat de dood van Piet me heel erg geraakt heeft indertijd en nog…

Rondje horeca… 28. De jaarlijkse haringparty bij de Lamoraal

18 juni 2021

Een klein leuk en aangenaam dingetje...

Zo'n twintig jaar geleden liep ik op de dag dat de nieuwe haring was gearriveerd naar Miep Hoeben op de Stationsstraat, daar wachtende in een lange rij bestelde ik het eerste jaar zo'n tien harinkjes.

Horecagroothandel Scholten overgenomen

18 juni 2021

Ook de slijterij en wijnhandel aan de Dorpstraat blijft open

Het was een spannend jaar voor de familie Scholten en medewerkers. Zou het bedrijf nu wel of niet overgenomen worden. Het bedrijf maakte eerder deze week bekend dat ze een partnerschap zijn aangegaan met horecagroothandel De Gerstengel uit Amsterdam.

We gaan de goede kant op…

18 juni 2021

Versoepelingen nog iets naar voren gehaald: vanaf 26 juni minder regels

Het kabinet wil Nederland nog wat sneller dan gepland, namelijk vanaf zaterdag 26 juni, grotendeels van het slot halen. Het maximale aantal mensen dat je thuis mag ontvangen wordt dan 8 personen, er mogen meer gasten in restaurants (tot 100 personen) en sportwedstrijden zijn weer toegestaan. Dat melden bronnen aan de NOS.

Anekdotes uit de Bergense horeca uit lang vervlogen tijden… Een eend hoort in de vijver!

11 juni 2021

Door: Pieter van Dijk

Het Nonnenklooster aan de Loudelsweg, heeft een rode draad door mijn leven gespeeld. Mijn moeder werkte er, als verpleegkundige voor de zieke zusters Ursulinen. Dus het dak boven mijn hoofd en het voedsel wat ik als tiener at en de kleding die ik droeg, kwamen grotendeels daar vandaan.

Vanaf 3 juli 2021 verbod op plastic bestek, borden en rietjes

11 juni 2021

Terugdringen plastic soep

Vanaf 3 juli 2021 geldt er een verbod op plastic bestek, borden, roerstaafjes, rietjes en piepschuimbekers en -houders (EPS) voor eenmalig gebruik. Wat betekent dit en wat zijn goede, bruikbare en betaalbare alternatieven? KHN geeft advies.

Rondje horeca… 27. Boschlust compleet vernieuwd

11 juni 2021

Boschlust is een oase van rust en een fantastische uitvalsbasis voor wandelingen en fietstochtjes door de omgeving van Bergen

Aan de buitenkant van dit prachtige historische pand uit 1911 zijn de historische kenmerken van het voormalige hotel nog zichtbaar, maar eenmaal over de drempel worden gasten verrast door een combinatie van karakteristieke details en moderne luxe in een landelijk interieur.

Na een stroeve start in 2021 vindt de horeca vanaf de tweede helft van het jaar weer de weg omhoog

11 juni 2021

ING: grote herstel in de horeca pas in 2022

Na een stroeve start in 2021 vindt de horeca vanaf de tweede helft van het jaar weer de weg omhoog. De mate van het herstel is grotendeels afhankelijk van de snelheid waarmee de beperkende maatregelen worden teruggedraaid.

Anekdotes uit de Bergense horeca uit lang vervlogen tijden… het bordeel

Door: Pieter van Dijk

Als zoon van een kapitein, word je regelmatig geconfronteerd met dames van lichte zeden. In elke haven wil de bemanning aan de rol, tijd om een liefdesrelatie op te bouwen hebben ze niet! Behoefte aan seks wel en tegen betaling worden ze plaatselijk verliefd. Het heeft verder niet zoveel om het lijf. Letterlijk en figuurlijk niet. Zo werden broer Jaap en ik als peuters al ingezet, om in een havenplaats in Engeland, de plaatselijke lichtekooien te vermurwen met onze aandoenlijke koppies. De bemanning voer er wel bij en ach dat wij er nu een trauma aan hebben overgehouden… Nog vers in mijn geheugen licht de keer dat ik, ook weer in een Engels dorpje (Sharpness), onbesuisd de hut van Willem, de boots binnen stormde. Ik was een jaar of 12 a 13, vol met gierende hormonen en daar in de hut zaten Molly en miss Page, allebei naakt. Terwijl ik verbluft naar de dames staarde, werd ik vanachter in mijn nekvel gegrepen en de hut uitgezet. Om vervolgens door Willem toch maar weer te worden binnengeroepen. Want hoeren aan boord smokkelen, daar was de cap (mijn vader de kapitein) erg streng op. En om het zoontje van de cap zo weg te sturen, dat was te risicovol. “You like what you see?” Miss Page stelde zich in haar nakie gewoon voor, door me een hand te geven. Schuchter, met rood hoofd, gaf ik haar ook een hand, zoals mijn opvoeding geleerd had, intussen mijn ogen maar op 1 plek gericht. En nadat ik Willem beloofd had niets tegen me pa te zeggen, mocht ik van Molly even aan haar borsten zitten. Volgens mij ben ik met rode oortjes, de hut uitgestormd. Weg was alle branie van een puber. Het had wel tot gevolg dat toen de reder een 2 maanden later aan het eind van die trip, in Delfzijl aan boord kwam en quasi geïnteresseerd aan het zoontje van zijn kapitein vroeg? Wat hij wilde worden? Ik pooier als antwoord gaf. Mijn vader verslikte zich en met rood hoofd stamelde. “Ik dacht dat je iets in de handel wilde?” Nou dat is toch ook handel, antwoordde ik bijdehand! Die avond was het ‘bij de handje’ een stuk stiller en wreef zijn vele zere plekken. We maken een sprong. Eindelijk wist ik duidelijk wat ik wilde worden. Het beroep paste precies bij mijn hang naar avontuur, reislust en snel verveeld raken. Programmamaker bij de televisie. Dat jaar stelde de media academie voor het eerst haar deuren open, voor mensen die nog niet bij de omroep werkten. Hier wilde ik heen en regelde dat ik 1 van de 8 deelnemers was, uit 368 aanvragen. Probleem was, dat het toch een aanzienlijk bedrag was. Hoe moest ik dat opbrengen, met mijn werk in de horeca? Erger nog, ik had besloten dat het beter was om even juist niet in de horeca te werken. Dan begon ik fris aan de opleiding. Een vriend, ik zal geen namen noemen, leende mij het geld. Maar terugbetalen was wel even een dingetje, zonder inkomen. Echt moeilijk deed hij niet, tot hij met een voorstel kwam. “Luister, ik heb een voorstel, je mag Nee zeggen? De nieuwsgierigheid was direct gewekt? Het kwam erop neer dat ik voor een periode een bordeel(tje) in Amsterdam moest runnen en dan was ik van mijn schuld af. Natuurlijk zei ik ja, dit was weer te veel avontuur om Nee te zeggen! Hij nam me mee en stelde mij aan de dames voor, er waren 2 Antilliaanse meisjes en Heike, ietsje ouder en uit Luxemburg. Ik kocht een oude Toyata Starlet om elke dag naar Amsterdam te kunnen. Als er geen klanten kwamen en veel waren het er in het begin niet, dan zat ik met de meisjes te toepen of een ander spelletje te doen. Hoewel ze in hun sexy lingerie zaten, was er totaal geen spanning tussen ons. Tot de telefoon of de deurbel ging, dan stond het ineens bol van de feromonen. Iets waar ik me toch elke keer over verbaasde, ook al begreep ik het wel. Tenslotte als de andere de klant kreeg, dan verdiende jij niets. Maar hoe vrouwen in een handomdraai, zoveel lust en verleiding kunnen oproepen…? De eerste keer, besloot ik bij mijn vriendin Annemarie in Amsterdam te blijven slapen Ze wist waar ik vandaan kwam en toen ze de deur opende, was ze heel afstandelijk en vond het toch maar vreemd, dat ik zojuist bij de hoeren vandaan kwam en ik kon haar moeilijk overtuigen dat er echt niets gebeurd was. Dat begreep ik best wel. Maar laat ik vertellen over Heike de Luxemburgse. Met haar bouwde ik een bijzondere band op en ze had het vaak over haar dochter waar ze me aan wilde voorstellen, maar die wist van niets en mocht niet weten wat haar moeder allemaal deed. Heike was een beetje op de vlucht voor haar vriend, die bij de IRA zat. Ze vertelde haar verhaal hoe ze eerst als lasser op een werkplatform op zee had gewerkt, tot ze doorkreeg, dat ze op een andere manier veel meer kon verdienen. Op een gegeven moment begon ze te ontdekken, dat ze eigenlijk zich aangetrokken voelde tot de wat extremere vormen van seks. Ze deed dus aan hard SM en van de verhalen die ze vertelde, kreeg ik het gevoel, wat een hond heeft als hij zijn staart tussen de benen doet. Alhoewel ik deze verhalen eigenlijk moet vertellen omdat haar Duits, Luxemburgs accent heel erg bijdraagt aan het effect van het verhaal, zullen jullie dat effect er nu zelf bij moeten bedenken. Luister, huiver en lach! “Nou, ik had dus ontdekt dat ik ‘anders’ was en beschloot mijn geld hier mee te gaan verdienen. Huurde een kamertje, kocht een zweep en liet het wat verbouwen, schilderen en inrichten. Ik wist toen nog bijna nietsch over hard SM, zeker niet wat ik nu doch weet. Mijn eerschte klant kreeg nummer 101, zodat hij niet kon weten dat hij de eerschte was. (Vooral dat vond ik persoonlijk reuze aandoenlijk). Hij ging liggen en ik rosschte hem af met die schweep, waarop hij begon te gillen. Ik dacht nog, Oh mijn God ik schla veelsch te hard. In het kamertje lagen wat kartonnen schtaven, van de verbouwing en die pakte ik maar. Alleen toen ik schloeg was er een grote knal, und die klant heb ik niemaals wieder gezien.” Nu keek ik Heike verbaasd aan? “Ja er zat een tl balk in…” Onverdroten ging ze verder met het volgende verhaal. “Somsch, willen klanten eenzame opschloiting. Nou dat isch heel lucratiefff, want alsch je mazzel hebt, dan help je twee klanten tegelijk.” Heike legde uit dat het vaak mensen uit de zakenwereld waren, die een hoge functie hadden, bijvoorbeeld in het bankwezen. “Nou ik weet nogg, ik werkte in een bordeel alsch de hoerenmadam en deed zelf de hard sm kant. Voor weinig had ik een soort hondenhok laten timmeren op het balkon en ich weiss nogg, het wasch ergens in december, Sinterklaasch wasch net geweescht. In het begin van die avond, kreeg ik een klantje voor eenzame opschloiting en ik kleedde hem uit en schloot hem op. Maar etwa§ ging ganz verkeerd die avond. Twee hoeren kregen ruzie, met vechten, dusch die heb ik even gegrepen en het wasch ook nog heel druk. Tegen 4 uhr heb ik de tent geschloten en ineensch bedacht ik. “Mijn got, die klant, op het balkon…, in december... Schnell heb ik hem eruit gehaal en ik dacht, die gaat dood. Met zijn kleren en wat dekensch heb ich hem maar in een portiek gelegd. Und die hab ich ook niemahlsch wieder gesehen… Toen ze ging vertellen over haar slaven, hoe ze 3x had gedacht dat ze er één had doodgeslagen en beschreef over spijkers door de balzak, sigaretten uitdrukken en zo, werd het me te veel. Intussen had ik door dat ik ook niet helemaal geschikt was voor deze wereld, want de Antilliaanse wilde het geld nooit afgeven en stuurde erop aan dat ik haar moest meppen en ik heb nog nooit een vrouw geslagen en zal dat ook nooit doen! Uiteindelijk kwam haar vriend Heike weer op het spoor en ze smeerde hem. Wel nam ze de kleine kas en mijn boek van Oriana Fallaci (een man) mee. Ze liet een briefje achter waarop ze schreef dat ze het boek had mee gejat als aandenken aan mij. Dat vond ik ergens wel weer een heel bijzondere twist. Pieter van Dijk

Rondje horeca… 26. Als het aan de horeca ligt, komt er al eerder een einde aan de mondkapjesplicht en 1,5-meterregel

4 juni 2021

Het lijkt erop dat clubs -onder voorwaarden- al vanaf 30 juni open kunnen

"In de club, kroeg en discotheek moeten mensen tegen elkaar aan kunnen staan. Daar is hun verdienmodel op gebaseerd", zegt Robèr Willemsen, voorzitter van KHN.

Inkomsten horeca gehalveerd in eerste drie maanden 2021

4 juni 2021

Winkelverkopen hoger dan voor begin pandemie

De omzet van horecabedrijven is vorig kwartaal bijna gehalveerd in vergelijking met dezelfde periode vorig jaar, blijkt uit cijfers van het CBS. Tegelijkertijd werd bekend dat de inkomsten voor winkeliers vorige maand hoger waren dan voor het begin van de pandemie, met name voor verkopers van eten, drinken en goederen voor woninginrichting.

Anekdotes uit de Bergense horeca uit lang vervlogen tijden… een schattig klein bokje

28 mei 2021

Door: Pieter van Dijk

Wat vieren de Christenen eigenlijk met Pinksteren? Op Pinksteren verspreidden zich tongen als van vuur over de apostelen. Deze begonnen daarop alle volken in hun eigen taal toe te spreken en zo werd het Christendom uitgedragen Tja dan vraag je jezelf af wat vierden wij eigenlijk met Pinksteren? Waarom durf ik zo maar te beweren dat het standaard één van de zwaarste weekenden elk jaar was? Het begint allemaal op de vrijdag ervoor. Traditioneel werd er in Noord- en Zuid- Holland en op sommige plekken in Friesland Luilak gevierd. Als kind hadden we al maanden de melkdoppen van de flessen melk en schoolmelk verzameld, om die vervolgens aan je spaken van de fiets te doen, dat gaf een mooi ritselend geluid. Er waren zelfs vergevorderde techneuten die met touw wat strakgespannen stond, een blikje en volgens mij vet, een soort sirene wisten te maken, maar dat is mij nooit gelukt. Dat was Luilak voor gevorderden. Op de dag voor luilak, ging je met wasknijpers en karton in de weer om een soort ratel op je spaken te maken, conservenblikjes aan een touwtje erachter, de wekker op zes uur en gaan. De hele buurt moest wakker!! Dat op de hoek Meerweg, begin Nesdijk, die buurt voornamelijk uit ouders van de luilakkende kinderen behoorde, mocht de pret niet drukken. Zeep op ramen werd al snel als Not Done beschouwd en veel rottigheid werd er in onze stille en rustige buurt niet uitgehaald. Toen ik een jaar of 14 was, kwamen we zo af en toe in La Bicyclette aan de dorpsstraat, waar we de entourage vormden van de wat oudere garde, die vaak al brommertjes hadden. Tegen Pinksteren gonsde het verhaal rond dat we er een groot Luilak strandfeest georganiseerd zou worden en er zou verzameld worden midden in de nacht bij La Bicyclette. Iedereen ging! Met mijn vrienden Michel Derksen en JP Ruijters, overlegden we en al was het feest nog niet echt voor ons bedoelt, hier moesten we bij zijn, maatje John van der Steen, zou ook zeker komen en ik ging naar huis om mijn moeder te bewerken. Dat moest geen probleem zijn, vanwege recente scheiding, logeerden we bij de familie Zwakman en ongegeneerd buitte ik als puber haar schuldgevoel uit. Ah Mam, iedereen gaat en… Ze ging overstag, ik zette de wekker op ietsje voor middernacht en toen eruit. Deze keer natuurlijk geen blikjes aan mijn fiets, dat was niet Cool meer. Bij La Bicyclette aangekomen was het wel wat stil, wat zeg ik? Doodstil, er was niemand? Hoe kon dit nu? JP, wist toch zeker dat hij zou gaan en Michel had nog gezegd dat als hij niet mocht, hij hem via het zolderraam stiekem zou peren? Tot zeker 1 uur heb ik staan wachten of er iemand kwam? Om daarna weer terug te gaan. Inmiddels was de deur bij huize Zwakman op slot, dus klom ik maar via het balkon naar wat tijdelijk de slaapkamer van mij en mijn moeder was. Daar wilde ik naar binnen sluipen en kon gelijk kennis maken met Willem, de nieuwe vriend van mijn moeder. Maar daar weet ik niets meer van, dat heb ik verdrukt. Tenslotte, als puber, doen je ouders niet aan seks, toch? Maar wat maakt Pinksteren nu zo zwaar? Reken en beleef even mee. Vrijdag op zaterdag Luilak, later zijn er diverse bos, duin en strand feestjes gevolgd, die de hele nacht doorgingen. Zaterdag op zondag, werd het sowieso laat als je in de Horeca werkte en na een paar uur slaap, was er in Schoorl meidenmarkt. Iedereen uit deze omgeving kent dat fenomeen en bij Honky Tonk, was het op en top gezellig. Meestal stonden de gebroeders Hensen daar, om de rust te bewaken. Wat ze heel goed lukte. Maar het kon ook wel eens voor komen dat de broers onenigheid kregen en elkaar even tot de orde riepen. Dan was het dorp gelijk weer in twee kampen verdeeld. Ik hoorde altijd bij het kamp van Rob, want dat was een goede stapmaat van me en ik heb wel wat leuke avonturen met hem beleefd. Die ik lekker niet ga vertellen. Maar goed, als je de zondagmiddag op de meidenmarkt overleefde en je had jezelf tegen de avond weer nuchter gedronken, of wat hulpmiddelen ingezet. Dan gingen we na sluit door naar Purmerend, Pinkster drie om een bokkie te kopen. Ooit belandde ik daar met een groepje portiers. Jos Kuiper, nog in zijn goede tijd, Leo Kok, niet altijd een vriend, volgens mij Sabatti of Joop er ook bij en nog wat…? Maar strekking van het verhaal was dat we daar stonden, schouders breed en boos, dreigend kijken. In een moordend tempo het nodige bier naar binnen klappend. Een bokkie heb ik nog nooit gekocht en volgens mij, kan ik me ook niet herinneren ooit enig vee gezien te hebben? Maar dat ligt aan mij! Want hilarisch was de keer dat op dinsdag middag na pinksterdrie, Cor de Bree, in ietwat aangeschoten staat, bij Piet Vermeulen binnenkwam. In zijn armen had hij een schattig klein bokje. “Kijk Piet, voor Susanne" Piet’s jongste dochter vloog op het jonge, vertederend beestje af en omarmde hem liefdevol, terwijl het geitje gelijk maar wat keuteltjes poepte in het restaurant. De paniek stond in Piet’s ogen om plaats te maken voor boosheid. Het heeft nog dagen geduurd om Susanne te laten wennen aan het idee, dat er toch geen geitenbokje was. Piet is nog weken boos en verbolgen gebleven, wat wij weer leuk vonden…Tenslotte was hij zelf een meester in het plagen. En het hertenkamp had er zomaar ineens een nieuwe bewoner bij…

Rondje horeca… 25. Een uitleg over de mogelijke versoepelingen voor de horeca

28 mei 2021

KHN wil opening volledige horeca bij stap 3

Met de nieuwe versoepelingen is een vervolgstap richting de heropening van de horeca gezet. Maar nu is het volgens KHN tijd voor het kabinet om door te pakken en de horeca per 2 juni volledig te heropenen.

Anekdotes uit de Bergense horeca uit lang vervlogen tijden… Lucy in the Sky with Diamonds

21 mei 2021

Door: Pieter van Dijk

Picture yourself in a boat on the river...

Rondje horeca… 24. Een nieuw hotel in Bergen

21 mei 2021

Interview met eigenaar van hotel Joli, Bart Dijkstra

In de serie gesprekken met Bergense horecaondernemers hebben we in deze editie Bart Dijkstra van restaurant Studlers, die kort geleden Hotel Het Witte Huis overnam.

Vers van de pers: het Bergens Kookboek. Een ode aan onze horeca

14 mei 2021

Op de foto vlnr. de initiatiefnemers Elána Bon en Liz de Rover

Afgelopen donderdag kwamen Elána en Liz op bezoek bij de redactie van de Flessenpost om het eerste exemplaar van hun prachtige Bergense Kookboek te overhandigen. En… het resultaat overtreft onze stoutste verwachtingen. Het is een juweeltje geworden die in geen enkele keuken in Bergen mag ontbreken.

Rondje horeca… 23. Zaterdag 15 mei gaat het Ruïneveld-terras weer open

14 mei 2021

Interview met André Rzepka

Kom weer genieten op het eeuwenoude Ruïneveld onder het genot van een hapje en drankje...

Gemeente waarschuwt horecaondernemers…

14 mei 2021

Stop criminele 'weldoeners'. Je kunt maar één keer nee zeggen!

Veel horecaondernemingen hebben grote financiële problemen door de pandemie. Daarom is het juist nu voor criminelen interessant om in de horeca te investeren. De grote contante geldstromen die in de horeca gebruikelijk zijn, maken het mogelijk om geld wit te wassen en bijvoorbeeld drugshandel of illegaal gokken te faciliteren in het pand van een ondernemer.

Anekdotes uit de Bergense horeca uit lang vervlogen tijden… Jeanette Winder

14 mei 2021

Door: Pieter van Dijk

Ziltmeester, deed vandaag al vroeg zijn konde…

Het Bergens Kookboek – een ode aan onze horeca

7 mei 2021

Wouter Apol – chefkok bij de Ware Jacob

In mei rolt Bergens Kookboek eindelijk van de persen! Een kookboek met recepten en verhalen van de horeca uit Bergen & Bergen aan Zee. Totdat Bergens Kookboek daadwerkelijk in de winkels ligt, kun je hier elke week op vrijdag van een voorproefje genieten.

Het Bergens Kookboek – een ode aan onze horeca

30 april 2021

Ilka Bon – Ladychef bij The Bourbon Room over haar recept: kip, patat & appelmoes

In mei rolt Bergens Kookboek eindelijk van de persen! Een kookboek met recepten en verhalen van de horeca uit Bergen & Bergen aan Zee. Totdat Bergens Kookboek daadwerkelijk in de winkels ligt, kun je hier elke week op vrijdag van een voorproefje genieten.

Rondje horeca 22. En ook dit jaar is in Bergen Bevrijdingsdag weer groots gevierd

5 mei 2021

BN'er Gerard Joling brengt maaltijdboxen naar inwoners die de oorlog nog hebben meegemaakt

Vele tientallen maaltijdboxen zijn evenals vorig jaar op Bevrijdingsdag in Bergen en Schoorl door jeeps en legertrucks bezorgd.

Anekdotes uit de Bergense horeca uit lang vervlogen tijden… Puppyvet

30 april 2021

Door: Pieter van Dijk

Dag twee dat de terrassen weer open zijn en natuurlijk is het gelijk een regenachtige dag. Het is de horeca niet gegund, om weer wat omzet te draaien. Blijkbaar moet de gifbeker helemaal leeg.

De terrassen zijn deze week (voor een deel) weer geopend…

30 april 2021

Maar nu nog personeel vinden!

Na maanden wachten mocht afgelopen woensdag de horeca eindelijk weer gedeeltelijk open. We kunnen dus weer lekker naar het terras. Maar wie gaat ons bedienen? De horeca heeft te maken met extreme leegloop van personeel.

Rondje horeca… 21. Bergen komt weer tot leven

28 april 2021

De Flessenpost maakte een sfeerimpressie (foto's)

Veel Bergense horecaondernemers waren vanochtend al vroeg opgestaan om vandaag hun terras tiptop in orde te maken, want de verwachting was, zeker met het zonnige weer, dat het wel eens druk zou kunnen worden. En.. dat werd het dan ook.

5 mei. Bevrijdingsdag vieren met Merlet – Fabels – Bergen Binnen

30 april 2021

Doen jullie weer mee? Support your locals! Filmpje

Na een fantastisch bezorg-event afgelopen jaar zullen op 5 mei de dorpen Bergen, Bergen aan Zee en Schoorl weer worden gesierd met een indrukwekkende colonne van voertuigen uit de 2e Wereldoorlog om maaltijdboxen bij u thuis te bezorgen.

Filmpje van de week: De grootste pluktuin van Nederland vind je in… Bergen (filmpje)

23 april 2021

Veel voor weinig en kakelvers

Je kunt natuurlijk een bosje bloemen bij de bloemist of supermarkt kopen, maar het is volgens initiatiefnemer Rebecca veel leuker om zelf je bloemen te plukken. Samen met haar vader opende ze kortgeleden in Bergen de grootste pluktuin van Nederland. "Het brengt de mensen dichterbij de natuur. Een mooi uitje om in het weekend met het hele gezin je eigen handen te gebruiken om een mooie bos bloemen te plukken." Hoe je er komt? Vanuit Bergen neem je de Groeneweg. Aangekomen bij het Ecodorp (voormalig vliegveld Bergen) sla je rechtsaf. Er is een klein parkeerterreintje en ook een koffie/thee take away.

Anekdotes uit de Bergense horeca uit lang vervlogen tijden… Met gokkers geen medelijden

23 april 2021

Door: Pieter van Dijk

Een waarheid als een koe! De reden is dat de andere van jou wil winnen en jij wil hem graag wat geld afpakken. Het is een soort recht van de sterkste of is het meer geluk?

Het Bergens Kookboek – een ode aan onze horeca

23 april 2021

Chiel van Driest – Onder de Linde

In mei rolt Bergens Kookboek eindelijk van de persen! Een kookboek met recepten en verhalen van de horeca uit Bergen & Bergen aan Zee. Totdat Bergens Kookboek daadwerkelijk in de winkels ligt, kun je hier elke week op vrijdag van een voorproefje genieten.

Prachtige verbouwing bij BELLO Food Master op het Plein

23 april 2021

Bekend om zijn verse frites

Kortgeleden werd er bij snackbar BELLO in het centrum van Bergen een stevige verbouwing uitgevoerd. De voorzijde kreeg een mooie gebogen lijn en werd bekleed met getinte latten. Ook het interieur onderging een efficiënte, smaakvolle metamorfose verzorgd door Piet Jan van de Kommer.

Rondje horeca… 20. Vier vrienden uit regio Bergen starten eerste brouwerij in Bergen

23 april 2021

Eerste batch Stoked 'unfiltered lager' komt 25 april op de markt

Het eerste bier van de Bergense brouwerij komt 25 april op de markt. Dustin Paul, brouwer van het STOKED BEER: “Hoe fijn is het dat precies de lockdown-maatregelen worden versoepeld, de terrassen weer open kunnen en ons bier precies klaar is om te introduceren.” Stoked Beer is de eerste bierbrouwerij in Bergen.

Opening van terrassen en de opheffing van de avondklok voorlopig uitgesteld tot 28 april

16 april 2021

KHN reageert op opnieuw uitblijven versoepelingen

Uitermate teleurstellend en opnieuw een keiharde klap in het gezicht van horecaondernemers, aldus KHN. Het is onbegrijpelijk dat door een falend overheidsbeleid en (opnieuw) een vertraging in het rijksvaccinatieprogramma er na dertien maanden nog steeds nauwelijks stappen worden gezet om de economie weer op gang te brengen. KHN volgt uiteraard de ontwikkelingen op de voet en de volksgezondheid staat ook bij horecaondernemers op één, maar de horeca kan én wil echt veilig en verantwoord open.

Het Bergens Kookboek – een ode aan onze horeca

16 april 2021

Nu in de voorverkoop bij Boekhandel Thomas én online: bergenskookboek.nl

In mei rolt Bergens Kookboek eindelijk van de persen! Een kookboek met recepten en verhalen van de horeca uit Bergen & Bergen aan Zee. Totdat Bergens Kookboek daadwerkelijk in de winkels ligt, kun je hier elke week op vrijdag van een voorproefje genieten.

Rondje horeca… 19 én nog steeds is er geen verandering op komst

16 april 2021

Een terugblik: een inkijkje hoe Take Away in een Bergens restaurant in zijn werk gaat

Chefkok Ilka Bon van The Bourbon Room: van het bedenken van een menu tot aan het eindresultaat. In de serie gesprekken met Bergense horecaondernemers krijgt u in deze aflevering een kijkje achter de schermen.

Terug